Dlaczego celem jest interleukina 33?

Zaostrzenia POChP pozostają główną przyczyną hospitalizacji i progresji choroby, a u części chorych dochodzi do zaostrzeń mimo optymalnej terapii wziewnej. Interleukina 33 to alarmina uwalniana przy uszkodzeniu nabłonka dróg oddechowych, wywołanym m.in. przez dym tytoniowy i infekcje; nasila zapalenie zarówno eozynofilowe, jak i nieeozynofilowe. Tozorakimab wiąże IL-33 i blokuje tę kaskadę, co czyni go kandydatem także dla chorych z niską eozynofilią, słabiej odpowiadających na dostępne leki biologiczne.

Jak zaprojektowano badania?

OBERON i TITANIA to dwa identycznie zaprojektowane, randomizowane, podwójnie zaślepione badania III fazy kontrolowane placebo, trwające 52 tygodnie. Włączono do nich łącznie ponad 2300 dorosłych z objawową POChP i zaostrzeniami mimo standardowej wziewnej terapii podtrzymującej, w pełnym zakresie eozynofilii i stopni obturacji; odsetek czynnych palaczy ograniczono do około 25%. Chorzy otrzymywali tozorakimab 300 mg podskórnie co 4 tygodnie albo placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym była roczna częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń u byłych palaczy.

Wyniki

U byłych palaczy tozorakimab zmniejszył roczną częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 29% w badaniu OBERON i o 34% w badaniu TITANIA względem placebo. W całej populacji redukcja wyniosła odpowiednio 30% i 29%. W łącznej analizie według wyjściowej eozynofilii efekt narastał wraz z liczbą eozynofilów: 23% przy wartościach poniżej 150 komórek/µl, 34% przy 150 i więcej oraz 43% przy 300 i więcej.

Warta odnotowania jest właśnie redukcja przy niskiej eozynofilii. To grupa, dla której dotychczasowe terapie biologiczne ukierunkowane na zapalenie typu 2 mają ograniczoną wartość.

Bezpieczeństwo

Częstość zdarzeń niepożądanych była zbliżona do obserwowanej w grupie placebo: w badaniu OBERON 70,4% wobec 77,2%, w badaniu TITANIA 80,1% wobec 79,8%; poważne zdarzenia niepożądane nie występowały częściej niż w grupach placebo (23,3% vs 27,0% oraz 31,1% vs 32,4%). Według komunikatów jedynym działaniem niepożądanym związanym z lekiem była reakcja w miejscu wstrzyknięcia.

„Te bezprecedensowe wyniki, wraz z korzystnym profilem bezpieczeństwa, podkreślają potencjał tozorakimabu.” – główny badacz programu, cytowany w komunikacie NIHR Leicester BRC

Co dalej i jakie są ograniczenia?

Tozorakimab pozostaje lekiem niezarejestrowanym; wniosek rejestracyjny jest oceniany przez FDA w trybie priorytetowym, a decyzji sponsor spodziewa się w pierwszym kwartale 2027 r. Pełne liczebności grup, przedziały ufności i wartości p znajdują się w publikacji NEJM. Wyniki dotyczą chorych z zaostrzeniami mimo terapii wziewnej, a nie całej populacji chorych na POChP.

Piśmiennictwo:

  1. Informacja źródłowa: NIHR Leicester Biomedical Research Centre (newsroom instytucji), 08.09.2026, https://leicesterbrc.nihr.ac.uk/tozorakimab-demonstrated-statistically-significant-and-highly-clinically-meaningful-reduction-in-copd-exacerbations-trials/
  2. New England Journal of Medicine. Tozorakimab to Prevent COPD Exacerbations. 08.09.2026. DOI: 10.1056/NEJMoa2606998. PMID: 42708515. Link: https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2606998?
    Finansowanie: sponsorem programu badań jest producent leku (AstraZeneca)